Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Σκόνη Γιώργος Νταλάρας - Πυξ Λαξ

ΑΧ Η ΑΓΑΠΗ!!! ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ......

Η ΑΓΑΠΗ...ΑΧ Η ΑΓΑΠΗ!!


Η αγάπη, επιλεγμένα αποσπάσματα, Λέο Μπουσκάλια

Επιλεγμένα αποσπάματα ουσίας, από το ομότιτλο βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια.

-Γιατί αν δεν περιμένεις τίποτα και δε ζητάς τίποτα, δεν θα σ΄εξαπατήσουν, κι ούτε θ΄απογοητευτείς ποτέ. Μόνον όταν η αγάπη είναι απαιτητική φέρνει μαζί της πόνο.

-Είναι αστείο, αλλά κανένας  δε διστάζει ν΄αγγίξει ένα μωρό, ή να χαϊδέψει και ν΄αγκαλιάσει ένα ξένο σκυλί. κι όμως εγώ κάθομαι εδώ πέρα καμιά φορά και πεθαίνω θέλοντας κάποιος να μ΄αγγίξει, και κανένας δεν το κάνει.

- Είναι δυνατό για μένα – και όχι παράλογο- ν΄αγαπώ τον καθένα με την ίδια ένταση και πάλι να έχω όλη την ενέργεια της αγάπης μέσα μου, όπως την είχα πριν.

-Μόρφωση θα ΄πρεπε να είναι η διαδικασία του να  βοηθάμε τον καθένα ν΄ανακαλύψει τη μοναδικότητά του, να του διδάξουμε πώς ν’ αναπτύσσει αυτή τη μοναδικότητα, κι ύστερα να του δείξουμε πώς να τη μοιραζόμαστε, επειδή αυτός είναι ο μόνος λόγος για να έχουμε κάτι.

-…προσωπικότητα είναι το άθροισμα όλων των εμπειριών  που έχουμε γνωρίσει από τη στιγμή της σύλληψής μας  ως αυτό  το σημείο  της ζωής μας, παράλληλα με την  κληρονομικότητα.

-Εξακολουθεί να έχει τον εαυτό της ! Αυτό είναι όλο κι όλο που μετρά.

-Οι ετικέτες είναι φαινόμενα αποστασιοποιητικά. Μας σπρώχνουν μακριά τον ένα από τον άλλο.

-Πρέπει να πούμε, “Ποιο είναι αυτό το καινούργιο παιδί που εκπαιδεύουμε και ποιες είναι οι ανάγκες του; ” Γιατί πώς αλλιώς θα μπορέσει να επιβιώσει αύριο;

-Μετά νομίζω ότι ένα αξιαγάπητο άτομο είναι κάποιο πολύ αυθόρμητο άτομο.

-Σταθερά απομακρυνόμαστε από τους εαυτούς μας και από τους άλλους.

-Δεν πρέπει να φοβόμαστε ν΄αγγίξουμε τον άλλο , να δείχνουμε τη συγκίνησή μας.

-Οι υπαρξιστές λένε ότι όλοι νομίζουμε πως είμαστε αόρατοι κι ότι καμιά φορά πρέπει ν΄αυτοκτονούμε για να επικυρώνουμε το γεγονός ότι κάποτε ζήσαμε.

-Και το παρελθόν δεν είναι πια αληθινό, πραγματικό. Έχει μια αξία επειδή σας έφτιαξε αυτό που είσαστε τώρα, αλλ΄αυτή είναι όλη κι όλη η αξία που έχει.

-…οι καθηγητές πάντα αντάμειβαν την τελειότητα.

-“Ξέρετε, ίσως αυτή να είναι όλη η διαδικασία του γίγνεσθαι, ίσως φτάνουμε στο σημείο , πότε πότε ν΄αποξεραινόμαστε, και το μόνο που χρειαζόμαστε είναι λίγη υγρασία για να ξαναρχίσουμε.”

-…το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος,- είναι η απάθεια.

-Ο Χέρμπερτ Όττο λέει,”Αλλαγή κι ωρίμανση πραγματοποιούνται όταν κάποιος διακινδυνεύει και τολμά ν΄αναμιχθεί και να παρακολουθήσει τον τρόπο που βιώνει την ίδια  τη ζωή του.”

-Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να νιώσει ότι κάτι πετυχαίνει.

-Υπάρχουν πολλοί τρόποι να προσαρμοστείς στις απαιτήσεις της κοινωνίας, και πάντα να κάνεις το δικό σου. Φτάνει να ξέρεις το πού το πότε και το πώς.

-Το αν αυτός ο δρόμος έχει καρδιά, είναι το μοναδικό ερώτημα. Αν έχει, τότε ο δρόμος είναι καλός. Αν δεν έχει, είναι άχρηστος.

-Το  σχολείο δεν έχει κάγκελα φυλακής, ή κλειδωμένες πόρτες, σαν άσυλο φρενοβλαβών, αλλά ο μαθητής δεν είναι περισσότερο ελεύθερος να το εγκαταλείψει, απ΄όσο ένας κρατούμενος τη φυλακή του.

- Θα ήθελα η κοπέλα μου να μ΄αγαπούσε περισσότερο και να με χρειαζόταν λιγότερο.

-Στο βιβλίο του Άγριες Φοινικιές,ο Οθίλιαμ Φώκνερ γράφει, “Αν ήταν να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο“. Αυτό κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

-Έχουμε ανάγκη τους άλλους για ν΄αγαπήσουμε και χρειαζόμαστε τους άλλους για ν΄αγαπηθούμε. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως χωρίς αυτό κι εμείς το ίδιο , όπως τα βρέφη που μένουν μόνα ,   θα πάψουμε να ωριμάζουμε, θα πάψουμε ν΄αναπτυσσόμαστε, και θα διαλέξουμε την τρέλα ή το θάνατο.

-Η αγάπη έχει πάντα ανοιχτή την αγκαλιά της.

-Αν κλείσεις την αγκαλιά σου γύρω από την αγάπη θ΄ανακαλύψεις ότι σου έμεινε ν΄ αγκαλιάζεις μόνο τον εαυτό σου.

-…η αγάπη και ο εαυτός μας είναι ένα και η ανακάλυψη ενός από τα δυο αποτελεί υλοποίηση και των δυο.

-Αν περιμένει κανένας ν΄αγαπήσει μόνο όταν θα΄ναι σίγουρος ότι θα δεχτεί  ίση αγάπη σαν αντάλλαγμα, θα περιμένει για πάντα.

-Οι Βουδιστές λένε ότι βαδίζεις  καλά στο δρόμο σου προς τη φώτιση, όταν “πάψεις να επιθυμείς”.

- Είναι αφύσικο  για τον άνθρωπο να κρύβει αυτά που νιώθει, παρόλο που, αν διδάχτηκε να το κάνει αυτό, μπορεί να το κάνει.

-…δεν συνειδητοποιούν ότι σ΄αυτό τον κόσμο μας που κινείται τόσο γρήγορα, το να μένεις ακίνητος είναι σαν  να κινείσαι προς τα πίσω, και το να κινείσαι προς τα πίσω είναι  σαν να πεθαίνεις.

-Έτσι, καθόμαστε μέσα στη μοναξιά μας, και στη σωματική μας απομόνωση. Η αγάπη έχει την ανάγκη να εκφραστεί και σωματικά.

-Η αγάπη είναι τώρα!Είναι μόνο στο “τώρα”.

-Δεν υπάρχει αγάπη εκεί που δεν υπάρχει θέληση. - Γκάντι

-…νιώθοντας δυσφορία μέσ’  στην  απελισία που έχει ο ίδιος δημιουργήσει. Κατ΄αυτό τον τρόπο απαλλάσσει τον εαυτό του από κάθε ευθύνη.

-Αγαπώ επειδή έτσι πρέπει, επειδή το θέλω. Αγαπώ για τον εαυτό μου, και όχι για τους άλλους. Αγαπώ για την χαρά που μου δίνει αυτό και -περιστασιακά μόνο- για τη χαρά που κάτι τέτοιο προσφέρει στους άλλους. Αν οι άλλοι με αποζημιώσουν, θα ‘ναι καλά. Αν όχι, πάλι καλά θα ‘ναι, γιατί εγώ θα αγαπώ.

-Η αγάπη πάντα δημιουργεί ποτέ δεν καταστρέφει.

-Όπως λέει ένα γιαπωνέζικο χάικου:”Ο στάβλος μου κάηκε κι έγινε στάχτη/τώρα μπορώ να δω το φεγγάρι”

-…μόνο όταν ακολουθεί το ρεύμα του ποταμού που συνέχεια αλλάζει. είναι ο άνθρωπος πραγματικά ελεύθερος.

-Όταν ο άνθρωπος έχει αγάπη δεν είναι πια στο έλεος δυνάμεων μεγαλύτερων από τον εαυτό του, αλλά γίνεται ο ίδιος μια ισχυρή δύναμη.

-Ανακάλυψε  ότι  αυτές οι ίδιες , οι ετικέτες που αρχικά τις χρησιμοποίησε για να υποδηλώνουν κάτι, γρήγορα απόκτησαν τη δύναμη να γίνουν το ίδιο το πράγμα που υποδήλωναν.

-Από τη στιγμή που η σχέση αγάπης δεν με οδηγεί προς εμένα, από τη στιγμή που εγώ έχω μια σχέση αγάπης που δεν οδηγεί το άλλο πρόσωπο στον εαυτό του,τότε αυτή η αγάπη, έστω κι αν φαίνεται σαν ο πιο σίγουρος εκστατικός δεσμός που γνώρισα ποτέ μου, δεν είναι αληθινή αγάπη.

-Γιατί  αν αυτός που αγαπά στέκεται στο δρόμο του άλλου, τότε πια δεν τον αγαπά.

-Οι βασικές ψυχολογικές ανάγκες του ανθρώπου είναι οι ακόλουθες. Χρειάζεται  να τον δουν, να τον αναγνωρίσουν, να τον ακούσουν, να του δείξουν τρυφερότητα, να ικανοποιηθεί σεξουαλικά.

-Αν τον κρατήσουμε σ΄αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι είναι σωστός δρόμος γι’ αυτόν, είναι σαν να τον οδηγούμε μέσα  στο σκοτάδι κι όπως λέει ο Θορώ, “Τα πουλιά δεν κελαηδούν μέσα σε σπηλιές“.

-Είναι ο αδύναμος που εμφανίζεται σκληρός , βάρβαρος. Την ευγένεια τη βρίσκουμε μόνο στον ισχυρό. - Λήο Ρόστεν

-Σταύρωσαν έναν Ιησού, δολοφόνησαν έναν Γκάντι, αποκεφάλισαν έναν Τόμας Μουρ και δηλητηρίασαν ένα Σωκράτη. Η κοινωνία έχει λίγο χώρο για την τιμιότητα, την τρυφερότητα, την καλοσύνη ή το ενδιαφέρον.

-Μοιάζει σα να μη μπορούν ν΄ανεχτούν την τελειότητα, σαν να τους αναγκάζει να δουν τον εαυτό τους, σαν να τους παρακινεί ν΄αλλάξουν, – κι όλες αυτές οι σκέψεις είναι τόσο δυσάρεστες και επίπονες!

- Ο άνθρωπος δεν πρέπει  να εξαρτιέται από κανέναν κι από τίποτα για ενίσχυση κι εξασφάλιση εκτός από τον εαυτό του.

-Πρέπει να μάθει ότι δεν μπορεί ν΄αγαπηθεί απ΄όλους τους ανθρώπους. Ότι αυτό είναι το ιδανικό.

-Υπάρχουν πολλές σωστές αγάπες.


Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

ΠΑΡΕ ΕΝΑ ΚΟΧΥΛΙ ΑΠ' ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ-ΧΑΤΖΗΣ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ

Γιάννης Πάριος ~ Εσύ δεν ήσουνα για τα μεγάλα

Εσύ δεν ήσουνα για τα μεγάλα
γιατί γεννήθηκες για τα μικρά,
πάντα πνιγόσουνα σε μια ψιχάλα
κι εγώ κινδύνευα στα ανοιχτά.

Δε σου χρεώνω τη μοναξιά μου,
θα το παλέψω, θα κρατηθώ,
μόνος ανέβηκα το Γολγοθά μου,
και πάλι μόνος μου θ' αναστηθώ.

Ο πασατέμπος (Γεωργακοπούλου, Στελλάκης)