Η Ευτυχία

Χρόνια αμέτρητα γυρεύει να την βρει η ματιά τ’ ανθρώπου σ’ ό,τι γυαλίζει, σ’ ότι είναι μεγάλο και σπουδαίο. Ψάχνει διαρκώς να ευτυχήσει, παγιδευμένος, με το βλέμμα του αιχμάλωτο σε αυτό που δεν έχει. Μα δεν κοιτάει ποτέ αυτό που κρατάει μέσα στην χούφτα του!

Ο Καζαντζάκης, στην Αναφορά στον Γκρέκο, είχε γράψει για την ευτυχία:

«Η ευτυχία απάνω στη γης, είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου. Δεν είναι σπάνιο πουλί, να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας. Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας»

Αυτήν την ευτυχία να ψάξεις να βρεις! Εκείνη που κρύβεται μέσα στην «αυλή του σπιτιού σου». Στην αυλή της ψυχής σου! Εκείνη που μπορείς να την πλησιάσεις, να την κάνεις κτήμα σου, να την χωρέσεις μέσα στα δυο σου χέρια. Δεν θα υπάρξει ποτέ έξω, αν δεν μπορείς πρώτα να την βρεις μέσα σου. Συζεί μαζί σου! Όσο πιο πολύ στρέφεις την ματιά σου στο παρόν τόσο πιο πολύ θα την συναντάς!

Άλλωστε μια ματιά εκπαιδευμένη, ξέρει πού να κοιτάξει για να ευτυχίσει! Ξέρει πως «η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο!» Ένα ποτήρι κρασί, ένα χάδι από χέρι που σε νοιάζεται, η τύχη να κοιτάς το ηλιοβασίλεμα κατάματα, η μυρωδιά ενός κεριού που θα ευωδιάσει το σπίτι σου, η καρδιά σου που χτυπά ακόμη αντέχοντας όλες τις δυσκολίες που της έχουν συμβεί… Πράγματα πολύ πιο απλά απ’ όσο φαντάζεσαι! Αν κοιτάξεις με προσοχή την κάθε σου μέρα θα βρεις σίγουρα πολλά ακόμη για τα οποία μπορείς να είσαι ευτυχισμένος!

Η ευτυχία είναι «ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας», αυτό να λες στον εαυτό σου κάθε φορά που σε τσακώνεις να την γυρεύεις στα λάθος μέρη! Και να θυμάσαι πως αυτό που χρειάζεσαι για να την βρεις είναι… μια καρδιά «απλή και λιτοδίαιτη»…

Άγιος Υάκινθος!Ο Κρητικός Άγιος των ερωτευμένων! γιορτάζει στις 3 Ιουλίου

Το μιτάτο στα Ανώγεια-Κρήτης που έγινε εκκλησάκι προς τιμήν του Αγίου Υακίνθου,από τον Λουδοβίκο των Ανωγειων 

Όσοι προτιμούν να γιορτάζουν τον, κατά την κρητική παράδοση, Έλληνα Άγιο της αγάπης επισκέπτονται τον ναό του Αγίου Υακίνθου, ένα λιτό, κυκλικό, πέτρινο κρητικό ναό που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στον Ψηλορείτη.

​
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Υάκινθος υπήρξε θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος του ζήτησε να απαρνηθεί τον Χριστό. Εκείνος αρνήθηκε και φυλακίστηκε 12 χιλιόμετρα νότια από τα Ανώγεια της Κρήτης, στην ορεινή περιοχή Φούρνοι, όπου του έδιναν φαγητά ποτισμένα με το αίμα ζώων που είχαν θυσιαστεί σε είδωλα.

​
Ο Άγιος αρνήθηκε το φαγητό επί σαράντα ημέρες και τελικά πέθανε από ασιτία το 98 μΧ, σε ηλικία 20 ετών. Οι φρουροί του βρήκαν στο κελί του αγγέλους που κρατούσαν λαμπάδες να τον στεφανώνουν. Ο αυτοκράτορας Τραϊανός, κατά την ελληνορθόδοξη παράδοση, έδωσε εντολή να πετάξουν το λείψανό του στα θηρία, αλλά το φύλασσαν άγγελοι και τα θηρία δεν το πείραξαν. Τελικά, το λείψανο ετάφη στην πατρίδα του, την Καισάρεια, από έναν συγκλητικό που του ξαναέδωσε το φως του.

​
Παράλληλα, το όνομα Υάκινθος είναι συνυφασμένο και με τα πανάρχαια ήθη. Προς τιμήν του γίνονταν κάθε χρόνο γιορτές στην Τύλισσο, στη Μεσσηνία και τη Σπάρτη. Γιόρταζαν τον θάνατο και την ανάστασή του, καθώς θεωρούνταν ένας προελληνικός θεός της βλάστησης και της γονινμότητας.

https://youtube.com/playlist?list=RDnJP64FLkreo&playnext=1

https://youtu.be/wr-c2eUdMFY

Για μια αγκαλιά....

Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου

Για μια αγκαλιά ήρθα. 
Ούτε για κουβέντες, ούτε για αναλύσεις, ούτε για εξηγήσεις. 
Μια αγκαλιά χωρίς προσδοκίες, χωρίς υποσχέσεις. 
Να μου πεις ότι γύρισες και να είσαι εδώ. 
Χωρίς “θα”.. 
Δεν με νοιάζει πού ήσουν όταν δεν ήσουν εδώ. 
Ούτε πώς πέρασε ο καιρός. 
Δεν με νοιάζει που σκορπίστηκες, ούτε που σπατάλησες τη ζωή μας. 
Με νοιάζει που γύρισες για εκείνη την αγκαλιά. 

Την αγκαλιά που μου χρωστούσες. Την τελευταία εκκρεμότητα μεταξύ μας. 
Γιατί εμείς οι δυο αγάπη μου, μια εκκρεμότητα υπήρξαμε και τίποτε άλλο. 
Εκκρεμότητα σε διαδοχικά επεισόδια. 
Να μου χρωστάς, να σου χρωστάω. 
Να με πληγώνεις, να σε πληγώνω. 
Να γυρνάς, να γυρνάω. 

Μην αργήσεις. Πονάει πια το σκόρπισμα.......

Ο έρωτας φίλε είναι μαραθώνιος και απαιτεί ψυχή, αγάπη και αντοχή!

Γράφει η Στέλλα Γρηγορόπουλου

      Φωτό πίνακας του F Bottero 

Τον έρωτα δεν τον ξεχνάς. Δεν τον αφήνεις. Δεν το πετάς σαν τα παλιά μαξιλάρια του καναπέ παραδίπλα σαν πάρεις τα καινούργια. Δεν τον ανεβάζεις στο πατάρι μαζί με τα άλλα παλαιωμένα, ταλαιπωρημένα αντικείμενα.
Ο έρωτας δεν είναι ταλαιπωρημένος ούτε παλαιωμένος. Ο έρωτας δεν είναι καν αντικείμενο. Εσύ τον κάνεις να νιώθει έτσι.
Ο έρωτας έχει πρόσωπο, μάτια, χέρια μα πάνω από όλα ψυχή.
Του έδωσες ποτέ ζωή μέσα από τις σκέψεις σου και αμέσως μετά μέσα από τις πράξεις σου;
Ποιος λέει πως ο έρωτας παύει να υπάρχει;
Ξέρω ζευγάρια που είναι μαζί 20 χρόνια και βγαίνουν κάθε όποτε σαν να βγαίνουν για πρώτο ραντεβού. Σαν να βλέπονται για πρώτη φορά. Σαν εκείνη την πρώτη φορά. Το έχεις νιώσει ποτέ; Δεν ξέρεις τι χάνεις αν δεν.
Εμείς το κάνουμε αυτό. Εμείς πετάμε τον έρωτα στα σκουπίδια.
Φταίει η εποχή, θα μου πεις, που μας τα δίνει όλα απλόχερα.
Όχι αγάπη μου. Καμία εποχή δεν φταίει και κανένα πατάρι.
Εμείς και τα μυαλά που κουβαλάμε φταίνε.
Ο έρωτας είναι ένας συνεχόμενος αγώνας. Καθημερινός, δύσκολος και όμορφος συνάμα! Θέλει συνέχεια να του δίνεις. Συνέχεια να προσπαθείς. Συνέχεια να του δείχνεις πως είσαι εκεί ξάγρυπνος φρουρός. Σαν εκείνους τους μαχητές της πάλης που παλεύουν κάθε φορά το ίδιο. Που κυλιούνται στο τετραγωνισμένο γήπεδό τους και προσπαθούν σαν να είναι πάντα η πρώτη φορά.
Θα μου πεις τώρα για τον γάμο και όλα αυτά τα ίδια τα κοινότυπα που θα πουν όλοι. Βαρέθηκα να τα ακούω ξέρεις. Στο μυαλό είναι όλα. Από εκεί ξεκινάμε και εκεί καταλήγουμε. Ξέρεις γιατί; Γιατί έτσι μας βολεύει. Έτσι θέλουμε να πιστεύουμε.
Ντύθηκες ποτέ σαν να τον έβλεπες για πρώτη φορά; Ήρθε να σε πάρει μετά από τη δουλειά και τον υποδέχτηκες με το χαμόγελο και με την πιο ζεστή αγκαλιά που έχεις; Όχι. Όχι γιατί τα προβλήματα σου τα βάζεις πάνω από αυτόν. Ο έρωτας δεν είναι πάνω από τίποτα. Εκείνος πάει πάνω απ’ όλα. Δώσε του τροφή και θα δεις τεράστια ανταπόκριση. Κάνε την υπέρβαση. Κλείσε το νυσταγμένο σου μυαλό και ξύπνησε το μια φορά για εκείνον.
Ο έρωτας δεν περιμένει. Δεν μπορεί να περιμένει. Είναι καυτός και δυνατός σαν τον ήλιο το κατακαλόκαιρο. Σε καίει και περιμένει να τον κάψεις και εσύ. Μην τον αφήνεις να περιμένει. Κάψε τα όλα για πάρτη του.
Τι κάνεις; Δίνεις μέχρι εκεί που σε βολεύει;
Μετά; Μετά τον πετάς;
Ο έρωτας δεν είναι μιας χρήσης ξέρεις. Δεν τον χρησιμοποιούμε για μια μέρα, μια εβδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο και μετά τον πετάμε. Ξέρεις κάτι; Μετά θα σε πετάξει και αυτός. Θα έχει δίκιο βέβαια γιατί και εσύ το ίδιο έκανες.
Γι’ αυτό τον χάνεις αγάπη μου. Δεν του δίνεις διάρκεια. Δεν προσπαθείς καθημερινά. Δεν γελάς για εκείνον, δεν ντύνεσαι για εκείνον, δεν δεν δεν…
Πως θα κρατηθεί με τα χρώματά του ανεξίτηλα αν εσύ δεν τον κάψεις; Με εκείνα τα πορτοκαλιά όλο φλόγα χρώματα. Σαν εκείνα της φωτιάς που καίει στο τζάκι για να σου ζεστάνει το κορμί. Δεν ζεσταίνει μόνο το κορμί σου όμως. Ζεσταίνει και την παγωμένη σου ψυχή.
Έτσι και ο έρωτας αγάπη μου.
Δώσε του χρώματα, φλόγα, ψυχή, ζωή! Να προσπαθείς πάντα. Να τον καις πάντα.
Μην τον αφήνεις χωρίς φλόγα!
Πάντα!

Στον έρωτα ότι κερδίζεται σε μια ζωή,χάνεται σε ένα δευτερόλεπτο!

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.

Μην ρισκάρεις την εμπιστοσύνη της. Μην παίξεις στο μπαρμπούτι την προσδοκία της. Αν δεν είσαι έτοιμος να την χάσεις, μην την ρισκάρεις. Μην την ρισκάρεις για κάτι εφήμερο και περαστικό.

Δεν θα μπορέσεις ποτέ να γυρίσεις το χρόνο εκεί που έκανες το λάθος. Δεν θα μπορέσει καμία συγγνώμη να σβήσει την προδοσία σου.

Αν δεν είσαι έτοιμος να την χάσεις, μην την πουλήσεις.

Είναι άτιμο πράγμα το λάθος. Δεν διορθώνεται πάντα. Δεν μπορείς να καλύψεις την ρωγμή που προκαλεί, όσο κι αν προσπαθήσεις. Μπορεί να συνεχίσεις να συνυπάρχεις, αλλά δεν θα γίνεις ποτέ ξανά “ένα” μαζί της. Μπορεί να περάσει κι ο καιρός κι όλα να δείχνουν πως ξεχάστηκε, και μια τυχαία λέξη, μια τυχαία στιγμή, να γυρίσουν όλα στο μυαλό της.

Πριν κάνεις το λάθος το χωρίς επιστροφή, μέτρα τι ρισκάρεις. Μέτρα τι χάνεις. Κι αν αυτό που μετράς δεν σου μοιάζει αρκετός λόγος για να μην προδώσεις, τότε κάν’το. Ούτως ή άλλως, δεν την αγαπάς.

Αξίζεις μια αγάπη ....Frida Kahlo

Αξίζεις μια αγάπη που να σε αγαπά ξεχτένιστη,

με τα πάντα και τις αιτίες που σε σηκώνουν βιαστικά,

με τα πάντα και τα δαιμόνια που δε σε αφήνουν να κοιμηθείς.

Αξίζεις μια αγάπη που να σε κάνει να νιώθεις σίγουρη,

που να μπορεί να καταναλώσει όλο τον κόσμο αν περπατάει χέρι με χέρι με σένα,

που να νιώθει πως οι αγκαλιές σου πάνε τέλεια με το δέρμα της.

Αξίζεις μια αγάπη που να θέλει να χορεύει μαζί σου,

που να επισκέπτεται τον παράδεισο κάθε φορά που κοιτάει τα μάτια σου,

και που δεν βαριέται ποτέ να διαβάζει τις εκφράσεις σου.

Αξίζεις μια αγάπη που να σε ακούει όταν τραγουδάς,

που να σε στηρίζει στα ρεζιλίκια σου,

που να σέβεται ότι είσαι ελεύθερη,

που να σε συνοδεύει στο πέταγμά σου,

που να μην την τρομάζει η πτώση.

Αξίζεις μια αγάπη που να πάρει τα ψέματα,

που να σου φέρει τον ενθουσιασμό,

τον καφέ

και την ποίηση.

Frida Kahlo:γεννήθηκε κ πέθανε στο Μεξικό  6 Ιουλίου 1907 - 13 Ιουλίου 1954

Η Φρίντα Κάλο ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Στη ζωγραφική της κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στυλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση Ευρωπαϊκών ρευμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός. 

Επιστολή της Φρίντα Κάλο στον Ντιέγκο Ριβέρα : 

"Δεν σου ζητώ να με φιλήσεις, ούτε να ζητήσεις συγνώμη όταν πιστεύω ότι έχεις κάνει λάθος.

Ούτε ακόμα θα σου ζητήσω να με αγκαλιάσεις όταν το χρειάζομαι περισσότερο.

Δεν σου ζητάω να μου λες πόσο όμορφη είμαι, ακόμα κι εάν είναι ψέμα, ούτε να μου γράφεις κάτι όμορφο.

Δεν θα σου ζητήσω ούτε να μου τηλεφωνήσεις και να μου πεις πως πήγε η μέρα σου, ούτε να μου πεις ότι σου λείπω.

Δεν θα σου ζητήσω να με ευχαριστήσεις για όσα κάνω για εσένα, ούτε να με φροντίσεις όταν η ψυχή μου είναι στα κάτω της και φυσικά, δεν θα σου ζητήσω να με υποστηρίξεις στις αποφάσεις μου.

Ακόμη, δεν θα σου ζητήσω να με ακούσεις όταν έχω χίλιες ιστορίες να σου πω.

Δεν θα σου ζητήσω να κάνεις τίποτε, ούτε ακόμη να είσαι στο πλευρό μου για πάντα.

Γιατί, εάν πρέπει να σου το ζητήσω, δεν το θέλω πλέον..."

{ Αφιέρωμα: Φρίντα Κάλο, 6 Ιουλίου 1907 }

Σ αγαπώ! Μικρός Πρίγκηπας

-"Σ ' αγαπώ",  είπε ο Μικρός Πρίγκιπας.

-"Σε θέλω κι εγώ", είπε το τριαντάφυλλο.

-"Δεν είναι το ίδιο", απάντησε ο Μικρός Πρίγκιπας. 

"Το να θέλεις, είναι να πάρεις κάτι, κάποιον. 

Είναι να αναζητούμε στους άλλους αυτό που 

μπορεί να ικανοποιήσει τις προσωπικές μας ανάγκες. 

Το να θέλουμε είναι να επιδιώκουμε να κάνουμε 

δικό μας κάτι, που δεν μας ανήκει... 

Αγάπη είναι να θέλουμε το καλύτερο ο 

ένας για τον άλλον, ακόμα κι αν ο άλλος 

έχει διαφορετικές φιλοδοξίες από εμάς.

Αγάπη είναι να επιτρέπεις στον άλλον 

να είναι ευτυχισμένος, ακόμα κι αν ο δρόμος 

του είναι διαφορετικός από τον δικό σου. 

Είναι ένα ανιδιοτελές συναίσθημα που γεννιέται 

μέσα σου, να χαρίζεις τον εαυτό σου εξ ολοκλήρου 

από την καρδιά σου.

Όταν αγαπάς, δίνεις, χωρίς να ζητάς 

τίποτα σε αντάλλαγμα, για την απλή και 

αγνή απόλαυση του να δίνεις.

Το να αγαπάς είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη 

πως ό, τι κι αν συμβεί, θα είσαι πάντα εκεί. 

Όχι επειδή μου  χρωστάς κάτι, 

όχι εγωιστική κατοχή, 

αλλά απλά να είσαι εκεί, σε σιωπηλή παρέα.

Αγάπη είναι να ξέρεις ότι ο χρόνος 

δεν θα αλλάξει τίποτα, ούτε οι  καταιγίδες 

ούτε οι χειμώνες μου.

Αγάπη είναι να δίνεις στον άλλον 

μια θέση στην καρδιά σου, 

να είσαι εκεί σαν πατέρας, μητέρα, 

γιος, φίλος, γνωρίζοντας ότι στην καρδιά του 

υπάρχει ένα μέρος για σένα. 

Η Αγάπη όταν την δίνεις δεν λιγοστεύει, 

αντίθετα μεγαλώνει."

- :Κατάλαβα", είπε το τριαντάφυλλο.

-"Μην αναζητάς να καταλάβεις την αγάπη, 

Ζήσε την" είπε ο Μικρός Πρίγκιπας

Αντουάν  ντέ   Σαίντ   Εξυπερύ

.